August 6, 2008 - SENSİZLİK DEMEK NEFESSİZLİK DEMEK

Gün be gün ağlıyor içindeki çocuk gün be gün kan kaybediyor yok oldukça içimde eriyor hayallerim ne yapmalıyım bilemiyorum tüm renkler siyah benim için artık ne yapsam renkli yaşayamıyorum kan kaybediyor hayatım can çekişiyor hayallerim yaşamak zor geliyor artık bana nerde hata yaptığımı düşündükçe batıyor her limanda gemilerim suyun ilk ateşle buluştuğu andaki sıcaklığı taşıyor sensizlikle kamçılanan şu kalbim Yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgide cambazlık yapıyorum bu aralar ayağım kayınca çığlıklar düzgün yürüyünce alkışlar kopuyor bir yerlerden bilirmisin uzanıpta yakalayamamanın ne olduğunu uzanırsın engeller çıkar tek tek aşarsın tam yakaladım bu sefer derken elinin ucundan kayıveriri birdaha yakalayamamanın acısına ben bıktım bu kısır döngüden ya bitmeli bu işkence yada bitirmeli beni Ya istemeli beni yada tamamen silmeli her geçen gün birazdaha acıyor canım her geçen gün birazdaha kan kaybediyor hayallerim su alan bir gemi misali her geçen gün yavaş yavaş batıyorum tayfam yokyolcum yok gemiyle birlikte batacak hiçbirşeyim yok ne hayallerim ne umudum nede yarınlarım kaçmak istersin hayattan tek başına yaşamak karanlıklarda yapamazsın bırakmazlar peşini onlar kovaladıkça Sen kaçarsınnereye olduğunu bilmeden birgün kazanacam diye inad edersin kazanamassın sonunda yenilir hayatlar içinden hayat seçersin sebepsizce yaşarsın ölmek isterken delice bilirmisin iki arada kalmanın ne demek olduğunu adım atsan ölecek geri dönsen yanacak gibisindir
İkisindede canın acır için acırama seçim yapmak zorundasındır bu kısır döngüden kurtuluş yok olmaktır acı var ama gözyaşı yok siyah beyaz bir film içinde rolü belirlenmiş hayatın dublörlüğünü yapmak ne kadarda anlamsız sensiz şu hayatımın tek rengi kırmızı olmuyor işte kan ağlıyor kanımın her damlası bir dilek tutarsın mumları üflerken bir yudum mutluluk yaşam yaşama direnci aşk dilersin Aşk sevdanın kıblesinin yanlış yerde olduğunu bilmeden papatya falı gibi oynuyor kader ruhumla kopardığı her yaprak incitiyor bedenimi acıtmıyor beni yaptığı ruhuma bilmiyor ama ruh kıristalı kırılsa düzelmez birdaha sensiz tanrısını kaybetmiş şizofren bir insanın karanlıkları içindeyim çırpınıyorum kan pıhtılaşmasına dönen göz yaşlarım adını yazıyor her baktığım yere yapacak birşeyler Arayıp bulamıyorum bir elimde rakı bardağım diğer elimde kırılmış parçalarıyla kalbim vermek için seni arıyor ama bulamıyorum kalbinin diğer yarısını saklasalar sonra bul deseler mesela nerde olduğunu bilmeden başka yerlerde attığınıbaşkaları için attığını düşündükçe kalbinin diğer yarısını acımazmı ruhunun yarısını kitleseler bir odaya ve yaşamaya devam et deseler kan ağlamazmı ruhunun diğer yarısınefesini kesseler mesela alma deseler onsuz nefes bu yakarmı canını sence Sensizlik demek nefessizlik demek rutuşları yapılmamış hayatımın şah damarını kesmekmiş bir çırpıda sen ve ben dik biz şimdi arkamdan sapladığın hançere inat kan ağlıyor gözlerim kan kusuyor seni söyleyen dilim senden sonra çok değişti ruhsuz bedenim koluma kazıdığım ismin senden bana kalan tek izim ... kader.......
|